شیعیان افغانستان سرگردان میان پیشروی یا پسروی؟

یونس حیدری

شهید مزاری می دانست، مذهب مشترک شیعیان افغانستان با ایران، همیشه برای شیعیان این کشور فاجعه خلق می کند، برای خروج از چالش و بحران، طرح او استقلال در مرجعیت بود، تا ریشه های تقلیدی شیعیان افغانستان از مراجع تقلیدی که پسا خمینی همه شان در اختیار سپاه پاسداران ایران قرار داشت، قطع شود.

بر همین اساس او محقق کابلی را به مرجعیت شیعیان و مقام امامت رسانید، اما هیچ گاه فکر نمی کرد که این فرد آنقدر ضعیف النفس باشد که اسیر چنگال سازمان استخباراتی ایران شود.

امروز شیعیان افغانستان در دشتی پر از پطرول قرار گرفته است، با اندک اشتباه می تواند فاجعه بزرگ خلق شود، اما اگر خوب مدیریت کنند می توانند الگویی برای تمام شیعیان جهان شود.

من هنوز معتقد هستم که استقلال در مرجعیت و منش شیعیان افغانستان می تواند راهگشا باشد، هرچند امیدی از محقق کابلی و دربار ایشان که از جای دیگر مدیریت می شود وجود ندارد، اما امروز چهره های جدید همانند امام فیاض و امام امینی و چندین امام شیعه افغانی دیگر وجود دارد که می توانند این کشتی طوفان زده را از اسارت طوفانهای استخباراتی نجات داده و به ساحل امن انتقال دهند.

توقع می رود که این امامان در وضعیت فعلی فتوا صادر نمایند، که هم طرح ایجاد جنگ مذهبی که از سوی ایران در افغانستان و منطقه روی میزشان قرار دارد، خنثی شود، و هم الگویی رفتاری مناصب برای شیعیان افغانستان ایجاد نمایند.

این طرح می تواند در وضعیت فعلی چنین باشد:

الف: اعلام حرمت برای هرنوع بلوا گری در جاده های کابل

ب: جمع آوری تمامی نذورات در مساجد به شکل پول نقد و مدیریت آن زیر نظر هیئت امنای مسجد در بخشهای ذیل:

-          تمویل جوانانی که در اطراف مساجد خانه شان هستند اما به دلیل نداشتن اقتصاد کافی، از رفتن به دانشگاه ها باز مانده اند.

-          ایجاد کتابخانه های مجهز در داخل مساجد و تشویق جوانان به سوی مطالعه، خلق اندیشه های جدید، نو اوری در عرصه های علمی و تحقیقی

-          ساختن سرگهای خامه اطراف مساجد به شکل کانکریت و یا قیر ریزی

-          ایجاد کلینیک های رایگان برای تداوی مستمندان

-          ایجاد صندوق جامعه برای فرستادن استعداد های استثنایی برای پرورش در بهترین دانشگاه های جهان و...

امید وارم دوستان دیگر برای تکمیل این طرح و عملیاتی شدن آن سهم بگیرند تا از همین امسال ما به سوی اقلیتی که می تواند تمام افغانستان را با فرهنگ انسانی خود و توانمندی علمی خویش به سوی ابادانی و عزت جهانی سوق دهد حرکتشان را آغاز نمایند و برای همیشه از خلق مزاهمت های که ریشه در بیسوادی و جهالت و عقب ماندگی دارد نجات یابیم.

والسلام

از سیاسی و استخباراتی شدن محرم پیش گیری کنید

یونس حیدری

1-      چندی پیش روحانی رییس جمهور ایران گفته بود نمی تواند نظاره گر باشد و افغانها همچنان هر روز بند بسازند و ابهایی که حق ایران است را بر روی ایران بند نماید. بعد از آن پروژه های جنگی ایران در افغانستان شدت گرفت، گزارشهایی جدی از مداخلات ایران در بحران های گوناگون افغانستان از میرزا اوولنگ تا مسجد امام زمان ردیابی شد.

2-      در آستانه نخستین روزها محرم قرار داریم، اما توده های مردم از تکرار واقعه مسجد امام زمان هراسانند، و همه می دانند که دین تکلیف محور توصیه اش وجوب حفظ جان هر مومن است، اما جریانهایی به شدت تلاش دارند که از این وجوب عبور نمایند و با جان مومنین بازی کرده و همه را در صحنه های احتمالی فاجعه بکشانند.

3-      به اقرار همه شیعیان جمعیت شیعه در افغانستان 18 فیصد تخمین شده است، که ترکیبی از اقوام مختلف می باشد و حد اقلی از هزاره ها نیز پیرو مذهب شیعه می باشند، و اکثریت آنها اهل سنت و پیرو مذهب اسماعیلیه به شمار می روند، اما این جماعت بیشتر در مناطق هزاره نشین اقدام به مانورهای تحریک آمیز مذهبی می نمایند، که باید از سوی مقامامت حکومت مورد کنترل قرار گیرند.

4-      این روزها گفته می شود هر مسجد تعدادی سلاح توزیع می گردد، توزیع این سلاح ها می تواند عامل فاجعه خونین شود، چه تضمین دارد که ملاهای اجیر با تحریک احساسات و بازیهای استخباراتی در روزهای تاسوعا و عاشورا در مناطق مختلط از پیروان مذاهب دیگر خلق فاجعه نکنند؟

5-      پیشنهاد من به شیعیان راستین و آنهایی که اعتقاد راسسخ دارند، این است که مذهب شیعه را از بازیهای استخباراتی ایران دور کنند، مراسمهای مذهبی باید در چهار چوب قوانین جمهوری اسلامی افغانستان با رعایت منافع ملی افغانستان دایر گردد، اکثریت ملت افغانستان از صداهای ایرانی و پاکستانی نفرت دارند، این دو کشور با مداخلات شان افغانستان را به ویرانه تبدیل کرده است، اجازه ندهید صدای شرابی های ایران از بلندگوهای مساجد و سقا خانه ها پخش و نشر گردد. ایا میان چند ملیون شیعه یک یا چند صدای دلنشین نوحه خوان شیعه پیدا نمی شود که با همان لهجه پاک و مطهر افغانی نوحه بخوانند و صدایشان از مساجد و سقا خانه ها نشر گردد؟؟

6-      شیعه باید اصلاح شود، در قرن بیست و یکم زیست می کنیم، کجای دنیا اخلاق مردم ازاری را می پسندد؟ انسان امروز نیاز به ارامش، نیاز به فکر، نیاز به مطالعه دارد؟ اما ایام محرم که می شود تعدادی اوباش مذهبی با تحریک استخبارات ایرانی اقدام به فاجعه صوتی در جاده ها و مساجد می کنند. کجای این تهاجم صوتی با سیره رسول خدا و صلح دوستی حسین و سکوت علی سازگاری دارد؟ دلسوخته گان شیعه از خواب غفلت برخیزید، شیعه را از دام ایران نجات دهید، و شیعه را عامل برای تفرق و بحران در افغانستان نسازید.

7-      ایرانی ها تجربه ها گرانسنگی از نفوذ و ایجاد بحران در میان شیعیان دارند، همه می دانیم که هشت حزبی شیعی وقتی از سوی ایران ساخته شد، بهترین نیروهای ملی و ارزشی شیعه توسط همین احزاب ترور و قتل عام گردید و امروز به خاطر بحران آبی که ایران را تهدید می کند، ایران دست به هر عملی می زند. لذا هوشمندی و دلسوزی مردم باید این توطیه را در نطفه خنثی سازند.

8-      امید وارم در این محرم از حرکت هیئت ها در داخل شهر، مسجد به مسجد اجتناب شود، و مردم تلاش کنند سوگواری شان را در خانه هایشان برگزار کنند، و کمتر در مراکز عمومی  به شکل دسته جمعی اجتماع نمایند، تا شاهد هیچ فاجعه ای نباشیم.

چرا امام حسین از آگاهی پیروانش می هراسد؟

یونس حیدری

هر سال محرم می اید، این ماه به گونه ای نقاشی شده است که عزا برای پیروان جاهل است و جشن بزرگ برای علمای مذهب به شمار می رود، برای مردم تلقین شده است که کار در روز محرم حرام است، اما یک روضه خوان در روز چندین منبر می رود و از هر منبر ارقام بلند و بالایی را کمایی می کنند.

پیروان امام حسین اکثریت شان یا پیر هستند ویا بیسواد، اما روضه خوانهایش معامله گران ماهری هستند که می توانند منبری را با گریه بلرزانند، اما هیچ گاهی از آسیب های روانی ای که اشک و گریه و ماتم بر روح و روان انسان و جامعه دارد چیزی بر منبر نمی گویند، و فقط بلد هستند که میخ در پهلوی زهرا فرود آورند بی آنکه مردم شک کنند که علی آن پهلوان عرب در خانه خوابیده بود و چگونه به حریمش تجاوز شد و او از خانه اش حتا نجنبید؟

به هر حال!

پیروان امام حسین خود را مسلمان می دانند، همان اسلامی که محمد پیامبرش می گوید زگهواره تا گور دانش بجوی! یا در جای دیگر می گوید به طلب علم بروید حتا اگر در چین آن روزگار باشد!

امروزه از میان فقیر ترین انسانها در افغانستان علمای مذهب برای پر شکوه تر شدن مراسم مذهبی و در نهایت سوء استفاده اقتصادی خود آنها ملیونها دالر به خرج می رسد! شما تصور کنید در دور ترین نقاط شیعه نشین، یک ملا می رود ده روز مراسم نان خوری عمومی راه می اندازد، یعنی هر خانواده یک گوسفند به طور اوسط در محرم می کشند، تا شوروا و یا کوچه اهالی قریه را بدهند، شما در نظر بگیرید هر گوسفند اگر هفت هزار افغانی قیمت ان باشد و هر قریه هم ده خانوار چقدر می شود؟ به غیر از مصارفی که برای ملا و ... پرداخت می گردد.

شما تصور کنید در یک ولسوالی چه تعداد قریه است؟ در یک ولایت و...

در حالی که در همان ولسوالی شیعه نشین یقینن سرگ ندارد، کلینیک ندارد، داکتر ندارد، مکتب ندارد، معلم ندارد و.... اگر هر سال ده قریه همجوار متحدانه عمل نمایند با همین پول محرمی چقدر از مشکلات اجتماعی و نسل آینده خودشان را می توانند حل کنند؟ 

اما علما اجازه نمی دهند، می گویند فقط باید اشک ریخت؟ اما من از این امام حسین جاهل پرور در هراسم!

در کابل بیاییم و همه شاهد هستیم که چه مقدار مسجد وجود دارد، هر مسجد به زور از اهالی شان پیسه جمع می کنند بابت مداح و ملا و نذورات و.... اگر کسی ندهد ملا توسط اجیران جاهلش در میان مردم هوی می کنند که ضد امام حسین است، وهابی شده، و...

در هر کوچه سقا خانه می سازند، مشتی دزد هم انجا حضور دارند که به بهانه سقا خانه از مردم مصارف زندگی شان را تامین نمایند و...

اگر همین پولها جمع شود و برای هر مسجد یک کتابخانه مجهز ساخته شود تا بچه های همان حوالی از کوچه گردی و ولگردی خارج شود آیا بهتر نیست؟ اما می بینیم که علمای مذهب اجازه نمی دهند و می گویند ثواب فقط در اشک ریزی برای امام حسین است و به یاد لب تشنه حسین باید آب داد باید نان داد، باید کوچه داد؟

اما هیچ فکری به حال مغزهای گرسنه این جامعه نمی کنند، اگر کسی حرفی از مغزهای گرسنه جامعه سخن بگویند با انگ وهابیت و ضد دین از صحنه می خواهند خارج کنند.

ایا جوانان نیمه تحصیل کرده ای که مدرکهای لیسانس و ماستری و بعضن دکتری دارند هنوز به مرحله بلوغ فکری نرسیده اند که مسیر محرم را از معده به سوی مغز تغییر بدهند؟

من فکر می کنم زمان آن فرا رسیده است که نسل جوان خود را از اسارت مذهبی دکانداران مذهب نجات دهند.

حسین پرستی بهتر از گاو پرستی هست!

یونس حیدری

تا دیروز می گفتند "تقیه" اما امروز تقیه را کنار گذاشته اند و تمام آرامش شهر را برهم می زنند که ما مناسک مذهبی خود را انجام می دهیم!

1-      من با هیچ عقیده ای سر ناسازگاری ندارم، حق می دهم به آنانی که حسین را می پرستند، حق می دهم به آنانی که صبح تا شب گناه می کنند و برای روز مبادای خودشان شفیعی بتراشند و به امید اینکه با شفاعت او بتوانند از دروازه دوزخ عبور کنند و در محراب بهشت شرفیاب شوند!

در دنیایی که هنوز بت پرستی رایج هست، در دنیایی که گاو را می پرستند، باید حق داد به جماعتی که حسین را هم بپرستند، هرچی نباشد حسین نواسه خدا ببخشید نواسه محمد بالاتر از گاو هست!

2-      اینجا افغانستان هست، در این کشور چیزی در حدود 18 فیصد شیعه وجود دارد، یعنی بالاتر از هشتاد درصد پیروان مذاهب و ادیان دیگر هستند، در نظر بگیرید اگر تمامی مذاهب ماهی را این چنین مراسمهایی داشته باشند، و به بهانه عزاداری رقص خیابانی راه بیندازند، در سال جند ماه مردم آسایش خواهند داشت؟

در محرم این اقلیتی که تا دیروز تقیه را واجب می دانستند اما امروز می خواهند سلب آسایش از هشتاد درصد ساکنان این سرزمین نمایند! مزاحمت و اوباش گری با کفن مذهبی با کدام منطق سر سازگاری دارد؟

3-      عقیده دارم طبق قوانین حقوق بشری همه نوع مراسم و مناسک مذهبی باید ازاد باشد، اما در چهار چوب قوانین داخلی کشور! ما در کشوری و در جغرافیایی بنام افغانستان زیست می کنیم، همان جغرافیایی که در تعریف دینی آن محمد می گوید، حب الوطن من الایمان" . دوست داشتن وطن جزء ایمان مسلمانان است. اما نباید کاری کنیم که قوانین نافذه کشور زیر سوال برود.

4-      در ایام محرم جماعتی به نام روحانی از کشور همسایه مان ایران در مساجد شیعی تزریق می شوند، این روحانیان بعضی هایشان انقدر گوساله تشریف دارند که نمی دانند اینجا افغانستان است و وطن آبایی شان! در منابر افغانستان پاس نان ایرانیان می نمایند، و بر خلاف منافع ملی افغانستان ورد سخن می کنند. نمونه های بسیار وجود دارد. اگر روزی قوانین نافذه هر کشوری در حق اینها اعمال شود، آنها به جرم خیانت ملی و نقض منافع ملی کشور محکوم به اعدام می باشند.

5-      جای تاسف است که هنوز مساجد ما از طریق رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مدیریت می شود، و سگهای شان به جای اینکه نوحه های که توسط خود شیعیان افغانی خوانده می شود، در مساجد پخش و نشر کنند، صدای شرابی های ایرانی را نشر می کنند. همه می دانند که نوحه خوانهای بزرگ ایران هم آغشته به مواد مخدر هستند و هم قبل از هر مراسم با شراب خودشان را مست می کنند. اما در افغانستان شیعیان این صدا ها را از مساجد نشر می کنند. ایا این نوع حرکتها خلاف منافع ملی افغانستان نیست؟

6-      می خواهم کمی حافظه تاریخی شما را به عقب برگردانم. دیروز به یاد دارید که همین جمهوری اسلامی ایران هشت حزب شیعی ساخت؟ همه شان در پادگانهای سپاه پاسداران ایران اموزش می دیدند، از همانجا تجهیز می شدند، و از همانجان تمویل می شدند، به افغانستان فرستاده می شدند ولی برای هر کدام شان یک شعار داده می شد. یکی باید یا حسین می گفت و دیگری باید یا زهرا و ان دیگری یا مهدی و الله اکبر و... وظیفه همه شان هم کشتن یک دیگرشان بود. مگر کم نیروهای خوب میان جنگهای خونین نصر و حرکت – سپاه و شورا- نهضت و پاسدار و... کشته شدند؟ نباید مردم این سوال را می کردند که چرا خمینی اینها را برای شیعه کشی تربیت می کنند؟

7-      من نگرانم:

من دلنگران جوانانی هستم که با عشق به حسین در تکیه خوانه ها می روند و به یاد حسین بر سر و سینه می زنند ولی همه ترسم آن است که ملای مسجد همانند دوران نصر و سپاه و پاسدار زمینه ساز قتل عام عمومی شان امسال نباشند؟ من باور دارم که در میرزا اولنگ و در مسجد صاحب الزمان ایرانیان نقش داشتند و من از عاشورای خونین می هراسم.

تا کی باید جوانان ما اسیر جهالت شوند.

افغانستان راباید نماد آزادی عقیده و بیان ساخت و تمام دشمنانش را ناکام.

امید وارم جوانان ما امسال بتوانند دستهای اجنبی را از مساجد شان قطع نمایند و شیعه افغانستانی را به دور از مزدوری ایران تثبیت کنند.