ایران به خانه بخت اول می رود!

از اینکه توافق لب چوشی صورت گرفته است باید به همسایه غربی خودمان تبریک بگوییم.
امید وارم این توافق باعث شود که به زودی ایران به شوهر اول خودش رجوع کند.
از انجائیکه ایران سه طلاقه شده بود. دوران محلل بازی ایران هم سپری شده است و هیچ مشکل شرعی وجود ندارد.

جلریز و قربانی شدن بامیانی ها

هرچه زمان می گذرد، بر ابهامات حادثه جلریز بیشتر افزوده می گردد و سوالهای بی جواب دیگری پدید می اید.

1-      همه می دانند پس از آنکه آقای خلیلی با طالبان و پدران طالبان به توافق رسید یگانه کاری که در آنزمان انجام داد حذف قومندانان برجسته شهید مزاری بود که با نابودی این قهرمانان در حقیقت ماشین جنگی هزاره ها را نابود می کرد. چهره هایی همانند شفیع و... توسط خلیلی و یا فرمان خلیلی نابود گردید.

2-      امروزه هم هرچند که از آن چهره های دیوانه کسی باقی نمانده است؛ اما مامد سیاه هایی وجود دارد که هنوز می تواند از حیثیت اجتماعی هزاره ها دفاع نماید. باید این سیاه ها از بین برود تا ماشین جنگی هزاره ها به کلی نابود گردد. و جمع کردن جمعی از این چهره های پرشور در یک مکان خاص سوالهایی را ایجاد می کند که نمی توان به این سهولت به پاسخ آنها دست یافت.

3-      حادثه جلریز در زمانی به وقوع می پیوندد که اقای خلیلی در بامیان به قول خودش حیثیت خود را اعاده کرده و زهیر را والی ساخته است. اما مردم بامیان همچنان در برابر زهیر ایستاده است. برای حل این بحران به نظر می رسد که بحران دیگری ضرورت داشته است.

4-      یک مقام ارشد وزارت داخله به تلویزیون آریان گفته است که این اربکی ها متعلق به بامیان بوده است. اگر از بامیان نمی بود امکان نجات شان زیاد تربوده است و از سوی دیگر خلاف قوانین اربکی نیز می باشد. زیرا اربکی ها باید از خود منطقه باشد.

5-      ایا فکر نمی کنید اقای خلیلی این بار هم یک تیر و چند فاخته را بازی کرده باشد؟

خلیلی خواهان بر کناری نیروهای مدبر از وظایف دولتی شد

شنیده شده بود که مدتی قبل اقای خلیلی لیستی را به جناب سرور دانش معاون دوم ریاست جمهور ارسال کرده بود.

گفته می شود این لیست شامل همه کسانی بوده است که در دولت گذشته توسط داکتر صادق مدبر در وظایف حکومتی شامل شده است.

در نخستین اقدام طی فرمانی از معاونت دوم ریاست جمهوری، آقای ابراهیم غنی ولسوال حصه اول بهسود از وظیفه اش تبدیل شد.

در اقدام دوم اقای وحدت والی بامیان  با زهیر تبدیل شد.

اما هفته پیش شنیده شد که اقای ابراهیم غنی به حیث ولسوال حصه دوم به کارش باز گشته است.

و گفته می شود که زهیر نیز به زودی از ولایت بامیان تبدیل می گردد.

این آغاز یک شکست ستراتزیک برای خلیلی به شمار می رود.

توصیه به خلیلی:

جناب آقای خلیلی! به جایی اینکه لیست تهیه می کنید و هزاره هایی که توسط صادق مدبر در جای جای وزارت خانه ها توظیف شده اند را می خواهید بر کنار کنید و تظمینی هم وجود ندارد که به جایش حتمن یک هزاره را نصب کنید لطف کنید لیست خود را معرفی کنید که طی سیزده سال چند هزاره را در وظایف دولتی توظیف کرده اید تا مردم بتوانند مقایسه کنند که معاون ریاست جمهوری بیشتر خدمت کرده است یا صادق مدبر!!

یقینن لیست شما به صادق که نمی رسد ولی می توانید لیست خود را همراه لیست اقای ابراهیم قاسمی وکیل اثبق کابل در ولسی جرگه نشر کنید تا مردم بتوانند مقایسه کنند کدام حضرات بیشتر خدمت کرده است.

و به اقای دانش هم توصیه می کنم به جای بازیچه شدن برای اقای خلیلی تلاش کنند هزاره ها را در بخشهای مختلف حکومتی توظیف کنند نه اینکه انهایی را که در این سالها در وظایفی بوده اند و ارتباطی با اقای خلیلی ندارند را بر طرف کنند.

آه ای برچی!

یونس حیدری

در بیر و بار برچی خود را گم می کند؛ دلش می خواهد کاش امام صادق می بود تا از میان دو نوک انگشتانش این جمعیت و این جماعت را دید می زد که چند تن انسان در آن وجود دارد؟ و ما بقی در جامه انسان اما بی خبر از هویت انسانی خویش در همان تعریف منطقی جامانده اند که "کل انسان حیوان" !

"انسان حیوان ناطق است" اما امام صادق نطق  نکرد وقتی حاجیان را در کعبه به مرید خویش نمایش داد، از هنر میانه دو انگشت کار گرفت و به مرید خود نشان داد که به چز چند تنی دیگران همه همان حیوانان اند!!! راستی چقدر می تواند این روایت صحت داشته باشد؟ ولی به ما یاد داده اند که تعبدن قبول کنیم. هنر چرا چرانی حرام موبد است؛ سخن امام است امامی که از جنس صادق باشد دیگر نباید در آن تردید روا داشت  و اگر این روایت را از زمانه صادق تا به امروز کش بدهیم و به جز همان چند تن دیگر آن انبوه حاجیان که به گرد سنگ می لولیدند و در خود می بالیدن که حاج شده اند همه شان در نگاه صادقی آن امام صادق حیوان بوده اند! ایا زاد و ولد آنها تا به امروز نباید همه حیوان باشند؟ بنا بر این باز می بینیم که کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست؛ شاید مولانا هم همان هنر انگشتان درون نمای امام صادق را کشف کرده بوده است و چنین نالیده بوده است "زین همرهان سست عناصر دلم گرفته است"

و...

راستی چرا این امام صادق این همه بخیل بود اجازه نداد مریدانش هم هنر میانه انگشتان او را یاد گیرند تا در انسان شناسی امروزی. در انبوه جمعیت این چنینی، پیش گام می بودی و تا کنون حضرت مهدی در حسرت 313 نفر فراری باقی نمی ماندی.

آه ای برچی و هم همه مردمان! شما را از کدام زاویه باید دید؟