سیزده سال اقای خلیلی در
مقام معاونیت ریاست جمهوری بود، هر وقت کسی خدمت ایشان برای انجام کاری می رفت آن
کار از دو قالب خارج نبود، یا اینکه از حد و صلاحیت های معاونت بالا بود که فقط می
توانست رئیس جمهور امر صادر کند و یا اینکه آنقدر کوچک خورد بود که در شان یک
معاون رئیس جمهور نبود که به این خورد و ریزه ها توجه کند و باعث شرم بود! طی
سیزده سال خط میانی پیدا نشد که نشد و اقای خلیلی هم هیچ امری صادر نکرد که نکرد.
بگذریم
استاد سرور دانش در
نخستین هفت ماه معاونیت خویش اثبات کرد که می تواند امر فوق العاده هم صادر کند!
به یک نمونه که به پاس با مزاری بودن صادر شده است توجه کنید!
اقای دانش طی فرمانی فوق
العاده اقای ابراهیم غنی را از مقام ولسوالی حصه اول بهسود به جرم همکاری با شهید
مزاری به ولسوالی بلخاب تبعید کرد!
-
اقای ابراهیم غنی در سال 1371 عضو شورای مرکزی
حزب وحدت شد
-
در دوران مقاومت غرب کابل تا عصر سقوط غرب کابل
در جبهه مقاومت به حیث مسئول خریداری و اکمال حزب وحدت در کنار شهید مزاری بوده
است
-
در یکاولنگ در کنار خلیلی به عنوان اولین افراد
شورای مرکزی حزب حضور داشته است
-
در تعیینات بامیان در سال 77 عضو کمسیون
برگزاری اجلاس شورای مرکزی و برد تعیینات و عضو شورای مرکزی بوده است.
-
در سال 83 در اجلاس کنگره حزب وحدت که در کوته
سنگی دایر شد بازهم به عنوان عضو شورای مرکزی حزب وحدت انتخاب شده بود.
-
و...
در آخرین روزها سال 93
ایشان از طرف رئیس جمهور کرزی به حیث ولسوال حصه اول بهسود منصوب می گردد و بعد از
چندماه به خواست اقای خلیلی از سمت ولسوالی بهسود به ولسوالی بلخاب با امر فوق
العاده اقای دانش تبدیل می گردد.
نگویید که اقای دانش نمی
تواند!!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر