ایران به دنبال حسن همجواری میان کابل
تهران نیست، ایران طبق برنامه چندین دهه گذشته خود از ستراتژی تداوم بحران و ایجاد
بحران پیروی می کند، در تمامی بحران های سه دهه اخیر افغانستان دست ایران به اشکال
مختلف قابل رویت بوده است، این سیاست مداخله گرانه آنها هیچ گاهی قابل چشم پوشی
نبوده است، با اینکه پس از طالبان در ظاهر ایران همسویی خویش را با برنامه های
جهانی برای باز سازی افغانستان اعلام نمود، اما هیچ گاهی در عمل به گفته هایشان
پایبند نبودند، انها همیشه از طالبان حمایت کردند، انها در بسیاری از جنجالهای
داخلی مداخله کردند.
با امدن ابوالفضل ظهره وند انتظار می رفت
طبق گفته های اقای ظهره وند که روابط کابل تهران را به حد اعلای رشد خواهد داد، و
همکاری های دوستانه ایران را در جهت بهسازی افغانستان در بخشهای مختلف ایجاد خواهد
کرد، اما در عمل مشاهده می شود که اقای ظهره وند خلاف انچه بر زبان می گوید عمل می
کند.
در اغازین روزهای فعالیت خویش اقای سفیر
جدید با پخش دو میلیون دالر در میان وکلای شورای ملی از انها خواست که پیمان
ستراتژیک کابل- واشنگتن را رد نمایند، این حرکت گستاخانه سفیر با واکنش رئیس
مشرانو جرگه مواجه شد و آبرو و حیثیت سفیر تازه کار را در عرصه های بین المللی
بررد. هرچند همان زمان لازم و ضروری بود که مقامات وزارت خارجه کشور باید این سفیر
را به عنوان عنصر نا مطلوب از کشور اخراج می کردند، اما چون مقامات وزارت خارجه
تلاش می کند بسیاری از عملکرد های ماخله جویانه ایران را به خاطر حفظ مناسبات حسن
همجوار نا دیده بگیرد، این حرکت مداخله گرایانه ایران را نا دیده گرفتند
اقای ظهره وند این روزها به جای فعالیت
های دیپلماتیک اقدام به سوراخ گردی می کند برای ایجاد شبکه های زیر زمینی و ایجاد
تنش و بحران در کشور، اقای ظهره وند به شدت در حال دید و باز دید های غیر
دیپلماتیک در کشور می باش. او در حال فعال سازی و اجیر گیری از میان عناص ضعیف می
باشد که بتواند با خروج نیروهای خارجی از کشور، بار دیگر یاد و خاطره سالهای 70 را
زنده نماید.
اقای ظهره وند از این تجربه کامل بر
خورداز می باشد زیرا او در سالهای 1371 تا 1376 در اوج جنگهای داخلی
افغانستان به حیث سر کنسول ایران در مزار شریف بود. او از جمله کسانی بود که به
شدت تلاش می کرد کمکهای ایران را به سوی قومیت سازی و تحریک اقوام کلان افغانستان
بر علیه یکدیگرشان به مصرف برساند. این روزها بازهم کار مشق گذشته خود را شروع
کرده است، اما این بار کور خوانده است زیرا ملت افغانستان به بیداری و هوشیاری ملی
رسیده است. دیگر هرگز به کسی مجال مداخله نخواهد داد، هرچند که گرفتن پیسه های
ایران را چایز می دانند، زیرا امام خمینی گفته بود که اسلام مرز ندارد، زمانی که
اسلام مرز نداشته باشد ملت افغانستان به عنوان یکی از مردم فقیر دنیا حقی و سهمی
در نفت های ایران دارد، باید این حق خودشان را از ایرانی ها به هر شکلی که شده است
در یافت کنند. اما از حریم ملی خویش دفاع خواهند کرد. مگر ان زمانی که رسمن ایرانی
ها اعلام کنند که امام خمینی یک غلطی کرد
و شما جدی نگیرید!
به هر
حال این فعالیت های ضد منافع ملی افغانستان محسوب شده امید می رود که مقامات وزارت
خارجه این بار از آن چشم پوشی نکرده و ارگانهای مربوط امنیتی به این مهم با دیده
باز نگاه کنند، تامبادا آنها بار دیگر در ایجاد بحران های مختلف از قبیل جنایات
عاشورا که توسط ظهره وند سازماندهی شده بود، دست بیابند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر