از شنیدن نقدها خوشم می اید
نیستان؛ در باره خودتان کمی صحبت کنید؟
روشن: فاطمه روشن هستم، از سال 1381 به این طرف شعر موسسه فرهنگی در دری هستم.
نیستان: وقتی شعرهایتان در جایی نشر می شود دچار استرس می شوید؟
روشن:
اصلن، حد اقل خواستم با این موضوع کنار بیایم و بعضی اوقات خیلی از حرفها
را نا شنیده نگیرم ولی حرفهایی که به نفع من است را می شنوم و از شنیدن
نقدها خوشم می آید.
نیستان: اوضاع ادبی برای زنان در افغانستان چگونه است؟
روشن: جامعه کنونی افغانستان پرانتزی برای حضور بانوان باز
نکرده، منتها خود زنان هنرمند هستند که باید با کارهایشان، کارهای هنری و
ادبی با قدرت جایگاهشان را در ادبیات افغانستان بدست آورند، و به نظر من
برای رسیدن به این هدفت تلاش های زنان ادیب و گذر زمان لازم است.
نیستان، سیمین بهبهانی را چقدر می شناسید؟
روشن:
سیمین شاعر توانا و جسوری است که با وارد کردن وزن های جدید، قدرتش را در
غزل نشان داده است، ولی متاسفانه به دلیل داشتن جهت گیری سیاسی مخالف با
نظام ایران، در وطن خویش مورد بی توجهی قرار گرفت، و آن طور که باید مورد
قدر دانی قرار نگرفت، و به او و کارهایش با بی توجهی ظلم مظاعفی شد.
نیستان: فکر می کنید اوضاع اینجا هم خوب نیست؟
روشن: در آن شکی ندارم، اما همانطوری که گفتم، بانوان باید خودشان آستینی بالا بزنند.
نیستان: خود شما هم آستین بالا زده اید؟
روشن: البته، من نهایت سعی خودم را می کنم که از این وضعیت خارج شویم، به دوستانم هم این توصیه را می کنم.
نیستان: و اگر صحبتی با خوانندگان نیستان داشته باشید؛
روشن: صحبت خاصی ندارم فقط برایشان آرزوی موفقیت می کنم و شاد و پاینده باشید.
دو شعر کوتاه از فاطمه روشن
شاید افغا
ورود محترمانه به سرزمینی را
خوب نیاموخته اما
همیشه مسیر برگشتش را
با پوکه های فشنگ
نشانی می کند
-2-
من
مرد مسنی را می شناسم
که ازشروع زمستان
تمام تعصبش را در حلب زنگ زده ای
به آتش می کشد
تا به هرات
دلگرمی دهد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر