از بن اول تا بن دوم

از بن اول تا بن دوم

اجلاس بن اول ده سال پیش از این در کشور آلمان برای حل مسایل آنروز افغانستان، دایرگردید، در آن اجلاس همه احزاب و جناحهای در گیر افغانستان حضور فعال داشتند، از احزاب نمایندگانی اشتراک کرده بودند، که در همانجا گفته می شد، مرغهای اقبال نیز برسرهایشان نشسته و صاحب مقاماتی شدند، که تا امروز بیشترشان از همان خوان نعمت تغذیه می کنند، رئیس جمهور کرزی نیز در همان اجلاس نامش ظهور کرد، بر سر زبانها افتاد و در همانجا به حیث رئیس جمهور موقت برگزیده شد.

واقعیت همین بود که آنزمان احزاب، از باب ناچاری نمایندگی از اقوام و کتله های مختلف جامعه افغانی می کرد، مردم هم به آنها دلخوش داشتند، امید وار بودند که با دادن سهم به همه آنها معضلات افغانستان برای همیشه حل و فصل گردد، اما طعم شیرین قدرت، و ثروت کم کم این عناصر را از مردم جدا کرد، خصلت ذاتی قدرت، همان بود که همه آنها باید محافظه کار و مصلحت اندیش می شدند، البته کاش مصلحت ملک، جامعه و مردم را در نظر می گرفتند، بلکه در همان آغاز مصلحت های خورد منطقه ای دامن گیر شان گردید، هنوز آنفولانزای منطقه و دره ای آنها را رها نکرده بود، که در دام وایروس منیت اسیر شدند، احزاب و قوم و ... همه فدای همان منافع کاملن شخصی شد، دیگر تلاش صورت می گرفت که با مردم زیاد ارتباط بر قرار نگردد، حتا بضی از این چهره ها به سکرترهایشان دستور می دادند، که مراجعین شان را با لت و کوب از دفتر اخراج کنند، این فاصله هر روز بر گستردگی اش افزوده می شد.

و تا به امروز در حال افزایش می باشد، حال قرار است تا چند ماه دیگر اجلاس دوم بن هم دایر شود، اما در این اجلاس چه کس و یا کسانی اشتراک خواهد کرد و به نمایندگی از کدام لایه های اجتماعی؟

هرچند که جناب رئیس جمهور کرزی اعلام کرده است که باید یک تیم واحد از افغانستان در این اجلاس اشتراک کنند، وی حتا به وضاحت اعلام نموده است که اگر بنا باشد همانند اجلاس نخست پراکنده حضور داشته باشند، حکومت افغانستان در آن اشتراک نخواهد کرد.

اما این در حالی است که نگرانی ها در میان تیکه داران قومی نیز روز به روز افزوده می گردد، و این افزایش نگرانی نه به خاطر منافع اقوام، بلکه به خاطر منافع شخصی خودشان می باشند.

اما ملت افغانستان خواهان حضور نماینده گان واقعی آنهاست، مردم می خواهند که در این اجلاس کسانی از سوی آنها نمایندگی کنند، که در طول این ده سال به منافع ملی افغانستان اندیشیده اند، کار کرده اند، و هیچ گاهی به دنبال ثروت اندوزی و دلالی نبوده اند، اما اگر بنا باشد که حکومت به شکل تک قومی در آن اشتراک کنند، قابل نگرانی مردم خواهد بود، و اگر چنین عملی صورت گیرد، یقینن بهره برداری آن را نیروهای تیکه دار انجام خواهند داد، ولی جامعه یقین دارند، که نیروهای مترقی و دلسوز از همه اقوام ساکن در افغانستان، در قالب هیئنت متحد حکومت جای خواهد گرفت، و این همان خاست جامعه و مردم کشور می باشد.