رنج پشتونها از جنگ
روزنامه فایننشل تایمز، مورخ 11 سپتمبر 2011 نویسنده : متیو گرین برگرداننده: جمالی کمپ جلوزی-نیاز ولی با سنگی که در دست دارد در روی خاک قلعه کوچکی را ماهرانه ترسیم می کند که در ساحه قبایلی نشین پاکستان حاکم بر مزارع گندم، درختان نارنج و تاکستان بود. اردو در جریان عملیات علیه شورشیان طالب در باجور این قلعه 300 ساله را با خاک یکسان کرد و نیازولی مجبور ساخته شد با ده ها هزار تن دیگرکه در اثر جنگ از خانه هایشان بیجا شده اند، یکجا زندگی کند. در جریان سه سال گذشته خانواده وی که متشکل از نه نفر است در زیر ترپال زندگی می کنند. بد تر از همه سلاح هم ندارند. او می گوید:"یک پشتون که تفنگ نداشته باشد، پشتون نیست، او هیچ چیز نیست." او این مطلب را در داخل حجره اش در جلوزی می گوید که شهرکی متشکل از خیمه هاست که در حومه شهر شمال غربی پشاور بر افراشته شده است. او می گوید:" ما یک ملیون مشکل داریم." روز 11 سپتمبر ایالات متحده، از دهمین سالگرد حملات بر عمارات مرکز تجارت جهانی یاد بود بعمل آورد. در زمان حملات 11 سپتمبر پشتون ها در صلح و صفا بسر می بردند اما امروز با سهم خود از پی آمد های آن که یک جنگ لاینحل و آشفته است زندگی می کنند. کمتر گروهی وجود دارد که سرنوشت آنها با تشویش های امنیتی غرب به اندازه پشتون هائی که در ساحه کوهستانی و قبایلی دو طرف سرحد افغانستان زندگی می کنند، گره خورده باشد یا آینده شان چنان نا مطمئن باشد. حضور نظامی ایالات متحده بر افغانستان زعامت القاعده را مجبور به گذشتن از سرحد نموده و باعث رشد شورشی علیه دولت پاکستان گردید. این منازعه باعث جلب جهادی های فرا کشوری گردید وسبب شد که ستراتژی وزارت دفاع امریکا در افغانستان شکست بخورد و باعث آن گردید که بارک اوباما ساحات قبایلی را "خطر ناکترین نقطه در جهان " برای ایالات متحده بنامد. این قلمرو حتی برای خود پشتون ها نیز خطر ناک شده است. این ساحه که حتی قبل از 11 سپتمبر در حاشیه قرار داشت، با بم گذاری های انتحاری، تجمعات اردو و فعالیت های منظم طالبان بوده که می خواهند نظم اجتماعی سنتی پشتونها را با قتل صد ها تن از رهبران قبایلی بر هم بزنند. دو سال آینده نشان خواهد داد که آیا نظام سنتی حاکمیت پشتون ها اعاده خواهد شد و یا نا آرامی این جامعه را در کام جنگ مستمر فرو برده است. رستم شاه مهمند سفیر سابق پاکستان در افغانستان در حال حاضر در پشاور زندگی می کند می گوید پشتون ها با بحران زعامت روبرو هستند. او علاوه می کند:" کشتی پشتون ها بدون سکان است. پشتون ها با یکی از بزرگترین فاجعه ها در ظرف یک هزار سال روبرو هستند." پشتون ها از زمانی که قبایل تفنگ بدست افسران نظامی هند برتانوی تربیت شده ایتون را هدف قرار میدادند و باعث شکست جاطلبی های امپراطوری می گردیدند، هم بازیگر عمده بوده اند و هم قربانی. پشتون ها که در دو طرف کوه هندوکش (؟) قرار دارند، در پاکستان حدود 27 ملیون و در افغانستان تقریباً 12 ملیون هستند. پشتونهای پاکستان مشکلات خود را به دورانی ارتباط میدهند که بحیث تخته خیز جهاد علیه روسها در سالهای دهه 1980 بکار رفتند. این اقدام که به تمویل ایالات متحده و عربستان سعودی براه انداخته شد، اسلام افراطی را به مساجد به نظامی گری به قریه های آنها وارد کرد. وقتی ایالات متحده در سال 2001 بر افغانستان تجاوز کرد، زمینه برای یک رویاروئی بین گروه های تندرو پاکستان و اردوئی فراهم گردید که آنها را رشد داده بود. افراد عادی پشتون خود را در مرکز این منازعه یافتند. هواران نفر در اثر بم گذاری های انتحاری کشته شدند، تاکتیکی که قبل از 11 سپتمبر تقریباً ناشناخته بود. وقتی این منازعه در سال 2009 به اوج خود رسید بیش از سه ملیون نفر در روستاهای شمال غربی پاکستان از خانه های شان اخراج گردیدند. طیارات بدون پیلوت امریکائی بر تندروانی که اکثراً فرزندان خودسر پشتونهای روستائی هستند، راکت شلیک میکنند. ظهور ملاهای جوان بیباک پشتون منعکس کننده تندروی است که پشتون ها می گویند با قواعد سنتی "پشتونول" یعنی مهمان نوازی، وفاداری و انتقام بیگانه هستند. اسمعیل خان مدیر مسئول روزنامه دان در پشاور می گوید:" ملا ها قدرت را به دست گرفته اند، بزرگان یا کشته شده اند یا به کنار زده شده اند. کسانیکه قادر به ایستادگی بودند همه از بین برده شدند. اردوی پاکستان بعد از سالها آرام نگهداشتن تندروان مواضع سابق طالبان را در شمال غرب تسخیر کرده و ساکنین آنجا را تحت حکمروائی موثر نظامی در آورده است. هنوز هیچ علامتی بنظر نمی خورد که حاکمیت ضعیف غیر نظامی در اسلام آباد چگونه قادر خواهد شد به شکایاتی رسیدگی کند که قبل از 11 سپتمبر وجود داشت. آصف علی زرداری رئیس جمهور پاکستان در جهت رفع محدودیت ها بر فعالیت سیاسی احزاب گام برداشته اما ساحات پشتون نشین توسط قواعدی اداره میشود که از عصر استعمار بجا مانده و این مناطق را از حیات عادی ملی بدور نگهمیدارد. نازولی که منتظر است به وی اجازه داده شود تا به خانه اش بازگشته و آنرا دو باره اعمار نماید امید چندانی ندارد. او می گوید:"مردی که بتواند مشکلات پشتون ها را حل فصل کند تا حال متولد نشده است. "
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر