بر گرفته از سایت جمهوری سکوت
سینما و فلم در افغانستان همانند دیگر عرصه های فرهنگی تاریخ بس دشوار و سختی داشته است. سینمای افغانستان در طول تاریخ نه تنها نتوانسته است جای در جهان بلکه در منطقه نیز برای خود باز کند. رقابت ها و کشمکش های سیاسی در کشور سینمای افغانستان را کاملا به حاشیه رانده است. فقط یگانه امید نسبی در عرصه سینما حضور نسل جدیدی از فلم سازان در سالهای اخیر است که انهم با توجه به شرایط نامساعد مملکت اینده چندان روشنی را در این عرصه نوید نمیدهد. محمد رضا صاحب داد یکی ار فلم سازان جوان و با استعداد کشور ماست که با وصف چالش ها و مشکلات روزگار توانسته است جای در دنیای سینمای نا به سامان افغانستان برای خود باز کند.محمد رضا از چند سال قبل در مهاجرت و وطن کار سینما را آغاز کرده است و سه سال میشود در فرانسه مهاجرت کرده است. اخیرا فلم مستندی جدیدی از این فلم ساز موفق در دانشگاه ستی لندن به نمایش گذاشته شد که مورد تشویق جمعی کثیری از استادان و دانش آموزان این دانشگا قرار گرفت. در ار تباط با اخرین فلم محمد رضا صاحب داد و دیگر کار نامه های این فلم سازموفق مصاحبه ی با وی انجام داده ام که خوانندگان عزیز جمهوری سکوت را نیز به خواندن آن دعوت میکنم.
عصمت امین: قبل از اینکه در مورد اخرین فلم تان صحبت کنیم میخواهم بپرسم که چی وقت به فلم سازی روی آوردید؟
محمد ضاصاحبداد: آموزش فلم را در سال 2005 شروع کردم .
ع. امین: انگیزه رفتن تان به طرف سینما و فلم سازی چی بود؟
م.ر. صاحبداد: راستش اول رفتنم به دنیای فلم از بی انگیزه گی بود. قبل از آغاز آموزش فلم یک مدتی انگیزۀ برای هیچ چیزی نداشتم. تماشای فلم را دوست داشتم و همیشه فلم میدیدم ولی هیچ زمانی در فکر ساختن فلم نبودم. یک شب یکی از دوستانم با پوستری، که در ان اطلاعیه آموزش فلم در انجمن سینمای جوان بود، وارد خانه ما شد. برایم پیشنهاد کرد که چون فلم را دوست دارم بروم و برای اموزش فلم سازی ثبت نام کنم. پیشنهادی جالبی بود. رفتم و بعد از موفق شدن در امتحان شروع کردم ادامه ص 3
به آموزش فلم. علاقه مندی من در فلم سازی بعد از آن شروع شد.
ع.امین: چند فلم تا حالا ساخته اید و فلم های تان بیشتر روی کدام موضوعات ساخته شده ؟
م.ر صاحبداد: اولین فلمی که ساختم فلمی کوتاهیست که "طالب" نام دارد. این فلم که بیشتربر اساس تجربه شخصی خودم هست .... فلم نامه "طالب" را یکی از دوستان... ام نوشته بود. وقتی برای اولین بار فلم نامه را خواندم خودم را دران دیدم. فلم نامه را باز نویسی کردم و به کمک دوستانم ان را ساختیم. بعد از فلم "طالب" فلم کوتا دیگری به نام "خشت و دل" ساختم. فلم "خشت و دل" مانند فلم طالب بیشتر روایت واقعیت های زندگی مردم ما در دیار مهاجرت است. درین فلم کوتا که فقط شش دقیقه است سه موضوع مهمی که زندگی هر روز مردم ما در ایران با ان پیوند خورده است به تصویر کشیده شده است. سعی کردم موضوع اعتقادات مذهبی مردم، کار کودکان و اخراج مهاجرین از ایران را درفلم "خشت و دل" انعکاس دهم. مذهب را با یک دید انتقادی در ین فلم نمایش داده ام. اخراج مهاجرین و کار کودکان بخشی از زندگی در ایران است که مردم ما هر روز ان را تجربه میکنند.
فلمی مستندی دیگری را به نام "دنبوره، خاطره تاریخ" درکابل ساختم. این فلم داستان زندگی یکی از بنیان گذاران موسیقی هزارگی در افغانستان، صفدر توکلی بود. ولی متاسفانه نظر به بعضی دلایل این فلم اجازه پخش در ان زمان نیافت.
...
ع.امین: فلم های تان در جشنواره ها هم راه پیدا کرده است؟
م.ر. صاحبداد: فلم "خشت و دل" در جشنواره های مختلفی از جمله جشنواره بین المللی تهران به نمایش در امد و توانست بهترین جوایز فلم کوتا را بدست بیاورد. در سالهای اخیر فلم "طالب" و فلم "خشت و دل" در جشنواره "منترال" در کانادا، جشنواره "گوتنبرگ" سویدن و جشنواره "رژدن تودی" ایتالیا به نمایش در امده است
ع.امین: در مورد اخرین فلم تان بگویید. این فلم را با چی انگیزۀ ساخته اید و تاحالا فلم را در کجا به نمایش گذاشته اید؟
م.ر. صاحبداد: فلمی را که درین اواخر ساختم "راه رفتن ما مجروح شدگان " نام دارد. این فلم تصویری از واقعیت های زندگی مهاجرین را در فرانسه باز گو میکنند . نادر، کرکتر اصلی فلم یکی از هزاران مهاجریست که با چالش های متعددی در فرانسه دست و پنجه نرم میکنند. خواستم با بیان کردن قصه نادر گوشه های از شرایط دشواری را که مهاجرین کشور ما در اروپا تجربه میکنند به تصویر بکشم. با ساختن این فلم خواستم این واقیعت را بیان کنم که مهاجرت بر خلاف تصور خیلی ها قصه و سرانجام نا خوش آیندی نیز به همراه دارد. این فلم اولین بار در دانشگاه ستی لندن نمایش داده شد و قرار است در اواخر این ماه در پاریس نیز نمایش داده شود.
ع.امین: در مورد کار های آینده تان صحبت کنید. پروژۀ بعدی تان چیست؟
م.ر. صاحبداد.: چند سناریو روی دست دارم که بیشتر در قالب فلم های کوتا است . د رنظر دارم در اینده های نزدیک کار را روی یکی ازین فلم ها در پاریس شروع کنم.
ع.امین: به عنوان اخرین سوال ، نظر تان در مورد سینمای افغانستان چیست؟
م.ر. صاحبداد: متاسفانه سینمای افغانستان یکی از ضعیفترین سینماهای دنیای امروز است. گرچند فلم های پراگندۀ هر ازگاهی در افغانستان ساخته شده است که تعداد انها انگشت شمار است ولی سینما به عنوان یک روند و یک حرفه جدی هیچ زمانی در افغانستان وجود نداشته است. با این وجود نسلی جدیدی که پا در عرصه سینما گذاشت اند امیدواری های بزرگی را خلق کرده است که اگر مورد توجه و حمایت قرار بگیرد پیشرفت های خوبی را در سینمای کشور ما شاهد خواهیم بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر