افغانستان میدان جنگ، یا میدان دوستی دولتها!

افغانستان میدان جنگ، یا میدان دوستی دولتها!

متاسفانه سالهای متمادی افغانستان میدان جنگ قدرتها، و کشورهای مختلف بوده است، حاصل این جنگها، نزاعها، کشمکشها برای افغانستان، به جز ویرانی، عقب ماندگی، دستاورد دیگری نداشته است. حضور جامعه بین المللی این امید را ایجاد کرده بود، که افغانستان بتواند خود را از دام قدرت های منطقه ای و بین المللی نجات بخشد، اما با گذشت بیش از ده سال دورنمایی روشنی متاسفانه ایجاد نگردید، و همین عدم شفافیت بود که سفر صدر اعظم پاکستان در کابل بر میزان تردیدها و شکها افزود، شایعاتی نشر شد که صدر اعطم پاکستان برای دولتمردان کابل، منشور هفت یا چند ماده ای را تحویل داده است که آنها بر اساس توافق بر روی این منشور می توانند در جهت ایجاد صلح و امنیت پایدار در افغانستان همکاری کنند، هرچند بعد از چند روز  از نشر این شایعات از سوی سخنگوی ریاست جمهوری تحویل چنین منشوری تکذیب گردید. اما واقعیت این است که نگرانی ها بر جای خود باقی ماند، و حمله بر دفتر وزیر دفاع پس از چند روز از سفر گیلانی در کابل، در داخل آن وزارت بر میزان این نگرانی ها افزود.

حال شاهد بودیم که رقیب استراتژیک پاکستان در کمتر از یک ماه از حضور صدر اعظم پاکستان در کابل، وارد کابل شدند، اگر از یک سو این مهمانداری ها برای دستگاه دیپلماسی کشور، می تواند یک موفقیت محسوب شود، از سوی دیگر این نگرانی وجود دارد که بار دیگر افغانستان میدان رقابت های کشورهایی گردد، که به هیچ وجه به جز منافع افراطی خویش به چیز دیگری نمی اندیشند.

افغانستان در گذشته خود تجربه های سخت و سوزناکی را از حضور و مداخله کشورهای مختلف منطقه ای داشته است، که آنها برای حل بحران های منطقه ای خود، تلاش کرده اند، در افغانستان نقش ایفا کنند، آن مداخلات علل گوناگونی می توانست داشته باشد، اما یک رکن اصلی آن همیشه دنباله روی سیاستگذاران خارجی کشور بوده است، طراحان دیپلماسی کشور هیچ گاهی نتوانسته است در معادلات بین المللی منافع افغانستان را به گونه ای تنظیم نماید، که محوری برای تفاهم سایر کشورها باشند، بلکه همیشه محوری برای تخاصم کشورها ایجاد کرده بودند.

آنچه که در این برهه زمانی سخت اهمیت خاص دارد، دیپلماسی فعال، پویا و پر تحرکی است، که بتواند از وضعیت جدید به وجود آمده پس از مرگ بن لادن و رقابت های جهانی و منطقه ای که وجود دارد، به نفع منافع ملی افغانستان بهره برداری نماید، دولت دوست هندوستان به دلایل مختلف علاقه مند است که در افغانستان کمک و همکاری کنند، اما از یاد نبریم کشورهایی که با هندوستان اختلافات ستراتژیک دارند، دقیقن همانند گذشته در کمین هستند، و اینجا مسئولیت سازندگان ارتباطات بین المللی کشور سخت سنگین است، که بتواند به گونه ای رفتار نماید که دیگر افغانستان منطقه مجادلات فی مابین کشورهای مختلف نبوده، بکله پس از این به یک منطقه دوستی همه کشورها تبدیل شود